حقیر باشیم یا ... !؟

_____________________________________________

سکوت همه جا و همیشه پاسخگو نیست، و همیشه سلاح خوبی برای جنگیدن. سکوت بیشتر مواقع از ضعف و حقارت است و از بی چارگی نشأت می گیرد نه از عمق فهم و بی اعتنایی.

آدم هایی که بزرگ بودند و حال از هر حقیری حقیرترند.

آنها فکر می کنند که دوست داشتن خویش، غرور بیجا و خودپسندیست. تکبر! این ویران کننده آدم ها. تکبری که انسان ها را از اوج و فراز به سقوط و فرود و حتی به مرز انحطاط انسانیت می کشاند.

چه کارها می توانستیم انجام دهیم و نکرده ایم! حقارت به خودپسندی و تکبر، و نیکی هایی است که می توانستیم انجام دهیم و نداده ایم؛ و بزرگی به بدی هایی است که می شد انجام داد و نداده ایم.

بزرگی، به دست های ضعیفی است که گرفته ایم، به دل هایی است که می شد شکست و نشکته ایم و بدست آوردیم، به لبخندهایی است که بر صورت ها نشاندیم، به اشک هایی است که از روی گونه ها پاک کردیم و ...

می بینی! بزرگی چقدر ساده بدست می آید!؟ عزت چه زیبا به سوی ما می آید؟

نیازی نیست که ما بزرگی کنیم، فقط کافیست حقیر نباشیم؛ همین!

ساده بیا دست منو بگیر و، ساده نگیر این همه سادگی رو

 

/ 2 نظر / 3 بازدید
مریم

سکوت نعمت بزرگیست فقط صبز می خواهد بس . من ببخش من سکوت را به اندازه تمامی دنیا دوست دارم .هرچند ازش خیلی لطمه خوردم

عطی

حرف حسا ب که جواب نداره !!!